İstanbul Özel Yetkili C. Başsavcı Vekili Fikret SEÇEN imzası ile halen İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/133 esas sayılı dava dosyası kapsamında yargılamaları süren ve kamuoyunda parasız eğitim istedikleri için tutuklanan öğrenciler olarak bilinen Ferhat TÜZER ve Berna YILMAZ hakkında 7 Ekim 2011 tarihinde bir açıklama yapılmıştır.

            İş bu açıklamada başsavcı vekili, tarafımızdan kamuoyunun yanıltıldığını ve müvekkillerin parasız eğitim istemekten değil yasadışı silahlı örgüt üyesi olmaktan tutuklanıp yargılandıklarını belirtmiştir.

 

Bu açıklama birkaç açıdan izaha muhtaçtır.

            03.10.2011 tarihinde müvekkilimiz Kemal AVCI ile aynı hücrede kalan arkadaşı, telefon görüşmesi sırasında yakınlarına, Kemal AVCI’nın birkaç gün önce sağlıklı bir biçimde, hücre cezasını çekmek üzere tek kişilik bir başka hücreye götürüldüğü ve bugün ise sedye üzerinde konuşamaz duruma gelecek kadar dövülmüş olarak geri getirildiğine ilişkin, tarafımıza iletilmek üzere bilgi vermiştir.

            Kemal AVCI ‘ya daha önce Edirne Tıp Fakültesi Hastanesi tarafından epilepsi hastası olduğuna dair tanı konulmuştur. Bu nedenle tek başına hücrede tutulamaz. Kemal bu hastalığını defaatle hapishane idaresine bildirmesine rağmen, yine de tek başına hücreye konulmuştur ve kendisine epilepsi hastası olmadığı söylenmiştir.

 

 

Engin ÇEBER, 28 Eylül 2008 tarihinde bir basın açıklamasına katıldığı ve Yürüyüş Dergisi dağıtımı yaptığı için gözaltına alındı. Gözaltına alınması sırasında ve karakolda tutulduğu süre içerisinde polislerin işkencesine maruz kaldı. İşkence gördüğü dış görünüşünden anlaşılmasına ve doktor raporlarında açık olmasına rağmen işkenceciler değil, Engin ÇEBER tutuklandı. Metris Hapishanesine götürüldüğünde kabul işlemleri yapan jandarmalar tarafından işkenceye devam edildi. Metris Hapishanesinde tutulduğu 7 Ekim 2008 tarihine kadar kesintisiz işkence gördü. Bu tarihte kaldırıldığı Şişli Etfal Hastanesinde 10 Ekim 2008 tarihinde yaşamını yitirdi.

 

Engin ÇEBER’in katledilmesi üzerine Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nde 39 gardiyan, 3 müdür, 13 Polis, 4 asker ve 1 doktor toplam 60 sanık hakkında dava açıldı. Yargılama sırasında sahte belgeler, sahte bilirkişi raporları düzenlendi, tanıklar tehdit edildi, kamera kayıtları silinmeye çalışıldı. Amaç işkencecilerin cezasız bırakılmasıydı. Başta onlarca Baro, 1000 avukat, Demokratik Kitle örgütleri, sendikalar başta olmak üzere toplumsal muhalefetin davayı sahiplenmesi sonucunda, 1 Müdür ve 3 gardiyan hakkında işkenceyle adam öldürmek suçundan müebbet, 3 polise işkence yapmaktan toplam 17,5 yıl hapis, 2 gardiyana işkence yapmaktan toplam 15 yıl, 2 gardiyana kasten yaralama suçundan toplam 10 ay, 2 müdür ve 3 gardiyana görevi ihmal suçundan toplam 25 ay, 1 gardiyana suçu bildirmemekten 5 ay, 1 doktora ise sahte evrak tanzim etmekten 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası verildi.

Avukat Fuat ERDOĞAN Türkiye’de devrimci avukatlık pratiğinin en önemli örneklerinden biri olarak önümüzde yol gösteriyor. Avukat Fuat ERDOĞAN 28 Eylül 1994 tarihinde İstanbul Beşiktaş’ta mühendis ve sendikacı arkadaşlarıyla otururken, daha önce avukatlık yaptığı onlarca infaz dosyasının sanığı polisler tarafından katledildi. Katledenler daha sonra beraat ettirildi.

Devrimci avukatlar toplumsal, siyasal sendikal muhalefetin sadece savunmanı değil aynı zamanda bir parçası oldular, mücadelelerini duruşma salonlarına, mahkeme kürsülerine hapsetmediler. Mesleki pratikleri sadece devlet terörünün mağdurlarını savunmak değil aynı zamanda ödenen ağır bedellere ortak olmayı da getirdi. Sadece yüzlerce infaza, kaybedilmeye tanıklık etmediler. Bu mücadelenin bir parçası oldukları için devlet terörünün doğrudan muhatabı oldular. Hapsedildiler, katledildiler.

 

 

---

 

In 2009 we, lawyers within this strugle from four continents[2] came together. As we asserted in our declaration:

The differences of opinion and attitude that naturally exist between us, our different needs specific to our various areas and countries are not greater than our need for solidarity and our internationalist determination that constitute a powerful bond between us.

 

Today, we are much more prepared, determined and eager than two years ago. With this determination and eagerness, we invite lawyers defending people's rights to work together in order to work on the struggle for rights in September 2011 in Istanbul.

 

 

 

On all over the world the rights of poor, oppressed people, working classes are under a serious threat. Occupation, isolation, dehumanizaton and slavery are imposed. We; millions of starved, unemployed, homeless, hopeless people are on the one side of this struggle and a small minority of dominant exploiters are on the other side. We invite you to give an account to our current situation in the struggle for rights and dispose the extensive assault towards the rights and produce the ways of resistance.

 

We have to defend our rights that we have acquired throughout history by paying great prices and none of which can be taken as gifts of dominant classes. We should not allow that our basic rights to be violated under the guise of economic necessities.

 

Let's stop the imperialist hostility which relentlessly restricts against life, subsistence, political struggle and association in terms of "security" and "profit efficiency".

 

We invite you to Istanbul in September 17-18, 2011 in order to make a claim to our rights once again and stronger.

 

THE LAW OFFICE OF THE PEOPLE

Hükümetlerin, anayasaların, parlamentoların birbirine devrettiği iktidarla, kendisine ekletmek, kendisini onaylatmak, aklatmak ve yeniden üretmek dışında hiçbir ilişkisi olmayan bu iktidar türü, bizzat Devletin kendisidir.

Ergenekon davası ile kamuoyu gündemine bir kere daha getirilmiş olan bu Devlet faaliyetinin; egemen güç odakları arasındaki uzlaşmaların izin verdiği ölçüde, gözden çıkarılmış, emekli, milletvekili seçilememiş faillerinin şahsında yargılanarak yahut yakın siyasi tarihimizi “KOMPLO TEORİLERİ” halinde kavrayarak durdurulamayacağı açıktır.

Susurluk kazasının gözler önüne serdiği faaliyeti doğuran ve yeniden üreterek koruyup aklayan “siyasal/hukuksal” kültür iş başından hiç ayrılmamıştır.